zelfontplooiing
coaching
opleidingen

Centrum GEA

centrum GEA

loopbaancheques
KMO portefeuille
Vlaamse overheid


Het belang van volledige acceptatie van wat nu is om positieve veranderingen te creëren

Het belang van volledige acceptatie van wat nu is om positieve veranderingen te creëren

Een van de meest fundamentele principes die meespelen bij bewustwording en innerlijke groei is de wet van aantrekking. Je kan het ook noemen de dynamiek van de gedachtekracht of de idee wat je denkt, trek je aan. In NLP is deze basisgedachte uitgewerkt tot een bruikbaar instrument om situaties te veranderen en om wensen en verlangens om te zetten in concrete, haalbare doelstellingen. De achterliggende gedachte is dat hetgene waar je bewustzijn op gericht is, de neiging heeft om zich te manifesteren of om groter te worden. Met andere woorden:

Het geheel van al je gedachten, zienswijzen en overtuigingen (bewust én onbewust) die je hebt over het leven, over jezelf én over anderen, is bepalend voor de ervaringen die je aantrekt in jouw leven en voor de manier waarop je ermee omgaat.

In veel NLP literatuur wordt dit basisprincipe over de werking van het bewustzijn dikwijls op een te simplistische manier voorgesteld. Van cliënten en beginnende cursisten komen regelmatig vragen in de aard van:'Hoe komt het dat het visualiseren van wensen en doelen niet altijd werkt?' 'Ik ben al meer dan een jaar bezig om mijn gedachten over mijn job te veranderen, ik werk al zo lang met concrete doelstellingen die beantwoorden aan de voorwaarden zoals ze ook in NLP uitgewerkt zijn en ik zit nog altijd in dezelfde werksituatie die ik niet meer wil.' 'Ik stuur al heel lang liefde en positieve gedachten naar mijn buurman, en hij gaat maar door met mij te pesten.'

In de acceptatie van het heden ligt de sleutel voor de oplossing.
Eigenlijk kan je er maar ten volle achter komen welke verandering je écht nodig hebt, wanneer je in staat bent om jouw huidige situatie helemaal te accepteren zoals ze is. Dit betekent dat het belangrijk is alle gedachten en gevoelens omtrent een bepaalde situatie toe te laten. Zowel op persoonlijk als op collectief vlak zijn velen geneigd om de vervelende signalen over de huidige toestand te minimaliseren of te negeren. Daardoor wordt het ook niet duidelijk wat ze eigenlijk willen en wat er nodig is om meer harmonie te laten ontstaan in een bepaalde context. Laten we even stilstaan bij de collectieve verdringing van probleemsituaties: tientallen jaren hebben beleidsvoerders, in nauwe samenwerking met de massamedia en ondersteund door partijdige wetenschappelijke 'bewijzen', de negatieve effecten doodgezwegen, verdraaid en ontkend in verband met: asbest, tabak, pesticiden en overdadig gebruik van antibiotica, om er maar enkele te noemen. Pas na tientallen jaren volgehouden informatiecampagnes van drukkinggroepen, onderzoekers, slachtoffers en een klein groepje van doortastende journalisten is het nu voor iedereen evident dat voornoemde producten en gebruiksvoorwerpen zeer schadelijke neveneffecten hadden en hebben. Door de negatieve gevolgen van deze producten - eindelijk - onder ogen te durven zien, zijn we de voorbije jaren in staat geweest om mensen juist te informeren en de schadelijke gevolgen aan te pakken of alternatieven te ontwikkelen.

Collectieve verdringing van de huidige situatie
Ondanks de talrijke waarschuwingen van onderzoekers en de vele getuigenissen van slachtoffers en gebruikers zit het collectieve bewustzijn vandaag nog altijd in een sterke ontkenningfase omtrent de negatieve gevolgen van: grootschalige inentingen, gebruik van cannabis, electrosmog, straling van radar, GSM en looptelefoon. Inentingscampagnes, radar en GSM hebben ongetwijfeld voordelen en ze hebben letterlijk al vele levens gered. Maar we moeten ook bereid zijn om met een open geest te durven kijken naar de beperkingen en negatieve gevolgen van de huidige toestand. Pas dan vinden we (meestal snel) de gepaste remedies, oplossingen en verbeteringen. In het Freiburg Manifest waarschuwen wetenschappers al meer dan 15 jaar voor de desastreuze gevolgen van electrosmog, GSM masten en -toestellen. Hun waarschuwingskreten werden (en worden nog steeds) in grote mate genegeerd. Grote databanken van patiënten die enkele weken na een inenting ernstig ziek werden, soms met overlijden als gevolg, worden nog altijd geweerd uit persconferenties en uit wetenschappelijke publicaties. Bijna altijd spelen zogenaamde 'economische' redenen de hoofdrol om de ogen te sluiten voor de beperkingen of de schadelijke nevenwerkingen van gebruiken en gewoontes: 'Er zijn duizenden mensen tewerkgesteld in deze of gene branche, dat kan je toch niet op de helling zetten?' ...

Ontkenning van wat er is in jouw persoonlijk leven
Wat heeft dit te maken met NLP, persoonlijke ontwikkeling en de werking van het bewustzijn in ons eigen leven? Alles. Een identiek mechanisme van verdringing en ontkenning is er namelijk in veel gevallen de oorzaak van dat er geen positieve doorbraak komt in de persoonlijke groei. Het niet durven onder ogen zien hoe een bestaande situatie daadwerkelijk is, zorgt dikwijls voor klachten dat 'positieve gedachten en visualisaties niet werken' en dat velen geen vervulling vinden in hun leven.

Uit angst dat de voordelen van de huidige situatie in het gedrang komen, bouwen sommigen een huizenhoge weerstand op om te kijken naar de belemmerende en soms verstikkende kanten van hun huidige situatie. Meestal worden de 'economische' redenen ingeroepen. Deze redenen weerhouden hen ervan om de huidige, niet vervullende situatie, in vraag te durven stellen: 'Ik weet dat mijn partner en ik al vele jaren niet gelukkig zijn, maar door de job van mijn partner kunnen we ons een bepaalde levensstandaard veroorloven, die ik niet wil verliezen.' 'Er heerst een rotmentaliteit van pesten en onderkruipen op mijn werk, maar na al mijn dienstjaren heb ik er toch een mooi salaris aan.'

Net zoals op collectief vlak, maakt de minimalisering en de ontkenning van de huidige situatie dat we ook niet de creativiteit of de juiste doelstellingen vinden die aangepast zijn aan de precieze noden. In elke gezond systeem van bewustwording en zelfontplooiing is het noodzakelijk om rekening te houden met de aspecten van de huidige situatie die iemand als moeilijk of problematisch ervaart. Ook alle zogenaamde 'negatieve' emoties moeten we onder ogen durven zien: zorgen, angsten, gevoelens van spijt, schuld, schaamte, verdriet, jaloersheid, boosheid...

De visie van DNA
In de DNA opleidingen hechten we veel belang aan het leren volledig toelaten van gewaarwordingen en emoties de we als 'slecht' of 'negatief' bestempeld hebben. Het is in onze visie van essentieel belang dat we de studenten aanleren om in contact te komen met de moeilijkheden, emotionele ladingen en onaangename kanten die ze associëren met hun levensomstandigheden. Vanuit deze erkenning en acceptatie (dit is iets heel anders dan je erbij neerleggen!) wordt het bijna altijd vanzelf duidelijk welke eerste stappen kunnen gezet worden in het proces van heelwording en om een passende oplossing te vinden. Pas dan wordt het ook duidelijk welke healingprocessen, visualisaties en doelstellingen het best passen bij de persoon en bij de concrete situatie.

Bij velen is er echter grote onduidelijkheid over het begrip accepteren. Accepteren wordt dikwijls verward met passief ondergaan, je er bij neerleggen of akkoord gaan met. Met accepteren bedoelen we hier: alle aspecten van een bepaalde situatie volledig onder ogen durven zien. Het is pas door helemaal toe te laten wat er in een bepaalde situatie aan de hand is, dat we ook inzien op welk niveau we iets kunnen veranderen. Door die vorm van actieve acceptatie kan onze intuïtie ook beter werken.

Door de manier waarop we in onze opleidingen het concept acceptatie uitwerken, hebben we kunnen ervaren dat de cursisten pas nadat ze een bepaalde toestand volledig geaccepteerd hebben, gemakkelijker kunnen invoelen op welk vlak ze iets kunnen doen dat wél effect zal hebben in hun leven en in hun omgeving. Door eerst te accepteren voelen ze beter aan waar ze op de meest effectieve manier hun tijd en energie in stoppen.

Een voorbeeld uit de praktijk
Laten we dit even illustreren aan de hand van een concreet voorbeeld. Kristien, die werkte voor de verenigde naties, kwam op begeleiding omdat ze zich niet goed voelde over een project waarvoor ze haar medewerking had toegezegd: in enkele Afrikaanse landen zou ze educatief werk doen rond vrouwenbesnijdenis. Kristien had al enkele maanden gesprekken gevoerd met plaatselijke stamhoofden, maar ze had gemerkt dat deze gesprekken een tegenovergesteld effect hadden: de stamhoofden waren nog meer overtuigd van hun 'gelijk' over de besnijdenis en wilden, na hun gesprekken met haar, deze praktijk nog uitbreiden. We hebben Kristien toen geholpen om te leren accepteren dat er op aarde nu eenmaal gemeenschappen zijn, waar dit gebruik van vrouwenbesnijdenis al vele honderden jaren de gewoonte is, los van haar eigen ethisch, sociaal en psychologisch standpunt daarover. Het was haar intussen duidelijk geworden dat hoe meer zij in verzet ging tegen deze realiteit, hoe meer weerstand zij ondervond. Het gevecht tegen de realiteit verlies je altijd! We lieten haar toen contact maken met 3 verschillende kwaliteiten:

  1. accepteren wat er is
  2. trouw zijn aan je eigen visies en ideeën en
  3. contact maken met de eigen creativiteit en motivatie om positieve veranderingen teweeg te brengen

Ze ging op zoek naar een concrete situatie waar ze deze 3 kwaliteiten samen ervaren had. Ze kwam uit bij de opvoeding van haar oudste zoon die een erge vorm van dyslexie had. Na jaren van ontkenning en innerlijk gevecht had ze uiteindelijk geleerd om deze tekortkoming bij haar zoon volledig te accepteren en onder ogen te zien. Door deze acceptatie had ze hulp van anderen ingeroepen. Uiteindelijk had ze, met de steun van ervaren begeleiders en door middel van de juiste aanpak, haar zoon kunnen helpen, waardoor hij nu met succes zijn hogere studies aan het doen was. Door diezelfde combinatie van deze 3 kwaliteiten toe te passen op een situatie die zij (en de meesten van ons!) ervaren als erger en moeilijker om te accepteren, slaagde ze er uiteindelijk toch in te accepteren dat besnijdenis nu eenmaal een gegeven is, in een aantal plaatsen op de wereld. Door bij een dieper niveau van acceptatie te komen, omtrent het gegeven van vrouwenbesnijdenis, kreeg Kristien meer contact met haar eigen emoties en angsten die geassocieerd waren met dit thema. Door deze onder ogen te zien, kon ze deze ook beginnen loslaten.

Een 6-tal maanden later zagen we haar terug. Ze vertelde dat het proces van acceptatie nog verder doorgewerkt had tijdens haar lang verblijf in Afrika. Door het gegeven van vrouwenbesnijdenis écht te leren accepteren als een gegeven (echter zonder ermee akkoord te gaan of zich er bij neer te leggen!) was ze in staat geweest om in te voelen met alle partijen, die daarbij betrokken zijn. Ze was in staat geweest om met volle aandacht en betrokkenheid te luisteren naar alle aspecten van dit fenomeen. Ze was er in geslaagd om de plaatselijke stamhoofden te doen luisteren naar de nadelen van besnijdenis en naar de standpunten van zowel westerse als autochtone mannen en vrouwen die niet achter het gebruik van besnijdenis staan. Ze was zeer blij met de eerste openingen die ze had kunnen maken. "Doordat ik steeds meer acceptatie kan geven aan de situatie, bekeken vanuit alle mogelijke standpunten, in plaats van enkel te kijken door de bril van mijn eigen gelijk (en het 'gelijk' van mijn westerse cultuur), kan ik nu beter aanvoelen welke eerste stappen genomen kunnen worden. De totaalacceptatie heeft mij enorm geholpen om vanuit begrip en inleven in alle betrokkenen, dié aspecten te kunnen zien, waar nu wél al verandering mogelijk is. Op die manier is het gelukt voor ons team om nu al de eerste resultaten te zien van ons werk. Nu begrijp ik ook beter wat het betekent om tijdelijk je oordelen op te schorten."